EXILE

EXILE By Rithy PANH (Cambodia/2016/ 77 min)

Exile is an abandonment, a terrifying solitude. In exile, one’s self is lost, one suffers, one fades away. But it is also possible to find one’s own, in the land of words, of images, in reverie that is more than childish. It all starts with exile, and nothing is anything without it. Exile is a meditation on absence; on inner solitude, geography, politics. Exile is also an attempt at elucidation on the part of a boy who lived in Democratic Kampuchea and the man he becomes who cannot accept injustice: What kind of revolution might we wish for? A revolution for and with humanity? A revolution that lives up to humanity, with respect and understanding? Or an attempt at destruction, the false purity of which has seen so many disciples, be it in Asia or the West?

ភៀសខ្លួន ដោយ ប៉ាន់ រិទ្ធី (កម្ពុជា/២០១៦/៧៧នាទី)
ភៀសខ្លួនគឺជាការបោះបង់ ជាភាពឯកាមួយដ៏គួរឲ្យភ័យខ្លាច។ ក្នុងពេលភៀសខ្លួន មនុស្សម្នាក់នោះនឹងវង្វេងគ្មានទីដៅ ឈឺចាប់ ហើយក៏រសាត់បាត់ទៅឆ្ងាយ។ ប៉ុន្តែគេក៏អាចរកឃើញខ្លួនឯងវិញដែរ នៅក្នុងពិភពនៃពាក្យពេចន៍ រូបភាព និងក្ដីសុបិនដែលលើសពីក្ដីសុបិនរបស់ក្មេង។ គ្រប់យ៉ាងចាប់ផ្ដើមឡើងជាមួយនឹងភៀសខ្លួន ហើយបើគ្មានវាទេ គ្រប់យ៉ាងក៏គ្មានដែរ។ ភៀសខ្លួនគឺជាការស្មឹងស្មាធិលើស្រមោល ជម្រៅនៃភាពឯកោ ទីតាំងភូមិសាស្ត្រ និងនយោបាយ។ ភៀសខ្លួនក៏ជាការព្យាយាមក្នុងការបង្ហាញផ្នែកមួយនៃក្មេងប្រុសម្នាក់ ដែលធ្លាប់រស់ក្នុងរបបកម្ពុជាប្រជាធិប្បតេយ្យ ហើយដែលបានក្លាយជាបុរសម្នាក់ដែលមិនអាចទទួលយកអំពើអយុត្តិធម៌បាន ៖ តើបដិវត្តន៍ប្រភេទណាដែលយើងចង់បាន? បដិវត្តន៍មួយសម្រាប់មនុស្សជាតិ និងជាមួយមនុស្សជាតិ? បដិវត្តន៍មួយដែលលើកស្ទួយមនុស្សជាតិ ដោយការគោរព និងការយោគយល់គ្នា? ឬក៏ជាការព្យាយាមបំផ្លាញ ជាលទ្ធិបរិសុទ្ធក្លែងក្លាយដែលមានអ្នកដើរតាមជាច្រើន មិនថានៅអាស៊ីឬនៅលោកខាងលិច?

 

avatar
  •   05-March-2017 3:30 pm
  •   CHAKTOMUK THEATHER
  •   CIFF 2017